Del Potro właśnie porzucił kule i stanął o własnych siłach.
Determinacja i nieustępliwość Argentyńczyka jest czymś fenomenalnym.
W wieku zaledwie 21 lat ograł Rafe Nadala, Rogera Federera, wygrał US Open i miał zmieniać świat. Miał go zmieniać poprzez wygrywanie, a zmienił poprzez niesamowite świadectwo ludzkiej determinacji, niezłomności.

Tyle urazów, gdy było dobrze, gdy wracał zza światów, z miejsc poza 1000 ATP do czołowej dziesiątki, gdy ogrywał w półfinale IO Nadala, czy wcześniej Djokovicia do kolejnych kontuzji. I tak w kółko od lat.

Trzeba być kimś, by tak po prostu nie **** rakiety o ściane i nie powiedzieć pas.

Dla mnie to zawsze będzie inspirująca historia niezwykłego człowieka, który mógł dziś być wymieniany w jednym szeregu ze swoimi wielkimi rywalami jako jeden z najlepszych tenisistów w historii. Ale niestety jego wielkimi rywalami byli w ciągu tej dekady zaledwie kilka razy, gdy w jakimś % mógł grać na poziomie, na którym dane byłoby mu grać, gdyby miał ZDROWIE...