Już nie będzie śmichów chichów z notatnika w następnym sezonie. Pożegnanie notatnika ze średniowieczem… Wiele kpin, szydery, wyśmiewania. Wiele lat zacofania względem konkurencji. Fenomen sportowy. Powtarzalność oprawy graficznej przez lata, przez dekadę, a przecież pierwsze odsłony widzieliśmy już na początku XXI wieku. Ej Jarek odniósł tu, na tej stronie, jako dziecko największy sukces a było to przecież rok temu. Coś niewiarygodnego! Co tydzień siadaliśmy, jak do telenoweli, żeby właśnie oglądać te tytuły na notatniku. "Rozdarte serca', "spieprzyliście nam święta". Fenomen socjologiczny! Ileż rzeczy można było mu przypisać podczas tej kariery? Że jest człowiekiem nieobiektywnym, plującym jadem, posłańcem wielkich porażek, upokorzeń. Zaczynał jako idol kryzysowy, który miał wprowadzić stronę jakościowo do Europy. Fenomen aspołeczny. Przecież my, dzięki tym tytułom, żyliśmy życiem zastępczym. Były powodem ogromnej zbiorowej radości. Dały nam wiele. Bardzo wiele... Mam nadzieję, że z tych młodych chłopaków, którzy dzisiaj mają aspiracje, którzy oglądali te rozpacz i te tytuły, Że uwierzą, że nie zmarnujemy tego fenomenu, jaki się stworzył przy oglądaniu tych fascynujących tytułów. Trzynaście przeszło Pucharów wygranych w jasnych lub mniej okolicznościach. To Jego ostatnie dni, ta wielka radość nas, ludzi, którzy tę stronę w tej formie oglądaliśmy. Państwo przed ekranami krzycząc, skacząc... Ja także krzycząc, skacząc... Po prostu... Było pięknie i coś się niewątpliwie zamknęło, ale miejmy nadzieję, że w sporcie będzie jakaś próba kontynuacji. Notatnikomanii może już nie być nigdy. Natomiast ważne, żeby były sukcesy sportowe i żeby coś po notatniku trwałego, bardzo trwałego, zostało. Dziękujemy Ci bardzo! Dziękuję Państwu. Do usłyszenia.