La Rambla
La Rambla
Online: 1415 Culés
Gorące dyskusje
16
Ale ten Konfitura strasznie mnie irytuje. Gość ma rację, ale sposób, w jaki zwraca się do... » Czytaj dalej
3
Dobra, bo muszę dzisiaj podjąć decyzję i zamówić telefon.Po przewertowaniu internetów wybór... » Czytaj dalej
38
Michał Wiśniewski potwierdził, że jest w trakcie sprawy rozwodowej ze swoją piątą... » Czytaj dalej
Online: 1415 Culés
28
Już nie będzie Adama Małysza na następnych Mistrzostwach Świata. Pożegnanie Adama Małysza z Mistrzostwami Świata… Sześć medali: cztery złote, jeden srebrny, jeden brązowy, tu zdobyty jeszcze. Kilkanaście lat startów. Fenomen sportowy. Powtarzalność sukcesów przez lata, przez dekadę, a przecież pierwsze zwycięstwo w Holmenkollen odniósł tu, na tej skoczni jako osiemnastolatek i było to przecież piętnaście lat temu. Coś niewiarygodnego! Co tydzień siadaliśmy, jak do telenoweli, żeby właśnie oglądać tę rywalizację. Fenomen socjologiczny! Ileż rzeczy można było mu przypisać podczas tej kariery? Że można w życiu wygrać ewidentnie bez układów. Że jest człowiekiem rzetelnym, solidnym, posłańcem wielkich wiadomości, wielkiej nadziei. Zaczynał jako idol kryzysowy, który miał nas prowadzić jako ambasador wspaniałego skoku cywilizacyjnego do Europy. Fenomen społeczny. Przecież my, dzięki tym transmisjom, żyliśmy życiem zastępczym. Był powodem ogromnej zbiorowej radości. Dał nam wiele. Bardzo wiele... Mam nadzieję, że z tych młodych chłopaków, którzy dzisiaj mają aspiracje, którzy oglądali Adama na całym świecie, jak Mistrz Świata Gregor Schlierenzauer, który powiedział, że Adam go natchnął. Że uwierzą, że nie zmarnujemy tego fenomenu, jaki się stworzył przy oglądaniu skoków. Tego fenomenu popularności - 14,5 miliona, rekordowa telewizyjna widownia, kiedy zdobywał srebrny medal w Salt Lake City. Trzynaście przeszło milionów - Puchar Świata w Zakopanem. To Jego ostatnie zwycięstwo i ta wielka radość nas, ludzi, którzy go oglądaliśmy. Państwo przed ekranami krzycząc, skacząc... Ja także krzycząc, skacząc... Po prostu... Było pięknie i coś się niewątpliwie zamknęło, ale miejmy nadzieję, że w sporcie będzie jakaś próba kontynuacji. Małyszomanii już nie będzie nigdy. Natomiast ważne, żeby były sukcesy sportowe i żeby coś po Adamie trwałego, bardzo trwałego, zostało. Dziękujemy Ci bardzo, Adam! Dziękuję Państwu. Do usłyszenia.
1
@NeroTFP Do usłyszenia.
0
@NeroTFP po pierwszym zdaniu przez chwilę miałem nadzieję, że postanowił przestać wszędzie jeździć z kadrą.
8
@NeroTFP piękny tekst, do tej pory łezka w oku się kręci czytając te magiczne słowa. Jak słuchało się tego na żywo w telewizji to ciężko było sobie poradzić z emocjami.
19
@NeroTFP Czytając głosem Szaranowicza.
0
@sidzej właśnie miałem to napisać, czytając to słyszałem zapłakany głos pana Włodka.
0
@NeroTFP Widziałem go na Red Bullu w sobotę ,żona zrobiła sobie z nim zdjęcie .
Niesamowita skromność i klasa .Pozdrawiam i dzięki za twoje słowa
1
@Hmmmmmm Przecież to słowa Włodka Szaranowicza XD
3
@NeroTFP Już nie będzie Douglasa w następnym sezonie LaLiga. Pożegnanie Douglasa z Barceloną… Pięć trofeów: Liga Mistrzów, 2 razy mistrzostwo Hiszpanii, 2 razy Puchar Króla, tu zdobyty jeszcze. Kilkanaście lat startów. Fenomen sportowy. Powtarzalność sukcesów przez lata, a przecież pierwsze zwycięstwo w Barcelonie odniósł tu, na Camp Nou jako dwudziestoczterolatek i było to przecież pięć lat temu. Coś niewiarygodnego! Co tydzień siadaliśmy, jak do telenoweli, żeby właśnie oglądać tę rywalizację. Fenomen socjologiczny! Ileż rzeczy można było mu przypisać podczas tej kariery? Że można w życiu wygrać ewidentnie bez układów. Że jest człowiekiem rzetelnym, solidnym, posłańcem wielkich wiadomości, wielkiej nadziei. Zaczynał jako idol kryzysowy, który miał prowadzić Brazylię jako ambasador wspaniałego skoku cywilizacyjnego do Europy. Fenomen społeczny. Przecież my, dzięki tym transmisjom, żyliśmy życiem zastępczym. Był powodem ogromnej zbiorowej radości. Dał nam wiele. Bardzo wiele... Mam nadzieję, że z tych młodych chłopaków, którzy dzisiaj mają aspiracje, którzy oglądali Douglasa na całym świecie, jak Mistrz Hiszpanii Nelson Semedo, który powiedział, że Douglas go natchnął. Że uwierzą, że nie zmarnujemy tego fenomenu, jaki się stworzył przy oglądaniu jego gry na prawej obronie. Tego fenomenu popularności - 14,5 miliona, rekordowa telewizyjna widownia, kiedy wygrywał po raz pierwszy z Hueską w barwach Barcy. Trzynaście przeszło milionów - debiut z Malagą na La Rosaleda . To Jego ostatnie zwycięstwo i ta wielka radość nas, ludzi, którzy go oglądaliśmy. Państwo przed ekranami krzycząc, skacząc... Ja także krzycząc, skacząc... Po prostu... Było pięknie i coś się niewątpliwie zamknęło, ale miejmy nadzieję, że w sporcie będzie jakaś próba kontynuacji. Douglasomanii już nie będzie nigdy. Natomiast ważne, żeby były sukcesy sportowe i żeby coś po Douglasie trwałego, bardzo trwałego, zostało. Dziękujemy Ci bardzo, Douglas! Dziękuję Państwu. Do usłyszenia.