Od strony taktycznej przyjście Alvesa wiąże się z następującymi konsekwencjami.
Messi z prawej strony schodzi do środka, więc gra na prawej obronie polega na byciu wahadłowym. Piłkarz musi się podłączać do akcji ofensywnych, krótko rozgrywać piłkę z innymi by uzyskać przewagę, szybkością przedostawać się wyżej oraz pod bramką próbować dryblingu lub dośrodkowań. Prawy obrońca biega po całej długości flanki, powinien nadążać z powrotami na połowę. Gracz 36-letni nie ma już odpowiedniej wydolności biegowej. Szczególnie w Barcelonie, kiedy odpowiada za wymienione przeze mnie funkcje. W takiej sytuacji środkowy pół-prawy pomocni musiałby ubezpieczać jego strefę. Nie byłoby szans na odejście Rakiticia. Jego rola w zespole nawet by nie drgnęła. Alves może skutecznie wyglądać w Brazylii, jednak tam w pomocy ma ubezpieczających go przecinaków oraz wybieganego skrzydłowego. Transfer Daniego, aby miał się kisić jako defensywny prawy obrońca też nie ma sensu, to nie jest jego charakterystyka. Dani Alves to najlepszy prawy obrońca w historii Barcelony, ale wątpię, aby mógł jeszcze cokolwiek wnieść do jakości zespołu.