Bardzo dobry mecz Polaków. I nie chodzi tylko o strzelone cztery bramki. Momentami pojawiały się mechanizmy w rozgrywaniu piłki na małej przestrzeni, kiedy było trzeba zawodnicy stosowali agresywny pressing, ale też potrafili inteligentnie ustawiać się na swojej połowie i podwajać krycie, przez co gdy nawet Izrael posiadał piłkę, nie mógł sobie poradzić w ataku pozycyjnym. Stoperzy po raz kolejny stanęli na wysokości zadania, powoli z pary Glik-Bednarek tworzy się mur. Podobały mi się również skrzydła, Bereszyński ciekawie podłączał się do akcji. Kędziora podchodził wyżej, zanotował asystę i dwa kluczowe podania. Na początku Grosicki wyglądał jak jeździec bez głowy, jednak potem się z nawiązką zrehabilitował. Cichym bohaterem spotkania jak dla mnie był Krychowiak - wygrał sporo pojedynków, rozrzucał długie piłki, pracował w odbiorze, naciskał na rywali, brał na siebie ciężar wyprowadzania gry z obrony. Przed pierwszym gwizdkiem martwiliśmy się o styl i stan naszej kadry, raczej sceptycznie podchodziliśmy do meczu, ale zawodnicy podołali. Brawo Polska, awans coraz bliżej!