Ja nie moge sobiie tego wyjasnic, bo moze nie jest to do wyjasnienia.
Mentalnosc pewnia byla taka
- "na pewno cos strzelimy, mmm, szanse sa, na pewno cos stzelimy,"
Po drugiej bramce - "jescze jest czas, cos tam wpadnie."
Po trzeciej bramce: "o ja pierole - co tu robic??? .. Rzym, Turyn niemile wspomnienia wracaja, nogi z waty , do kogo podac, gdzie Messi? Halo??? Xavi jestes tam, Puyol?, co robic.. nie mamy koncepcji a tamci biegaja jak dziki i cisna i tak glosno na stadionie, chce do domu".