Niespotykana sytuacja w Wiśle Kraków. W jedenastce wychodzi dziś Daniel Hoyo-Kowalski, czyli zawodnik, który nie ma prawa pamiętać mundialu w Korei i Japonii. Ma 15 lat i 287 dni. Miał roczek, gdy Messi debiutował w Barcelonie. Urodził się trzy lata po premierze Nokii 3310. Daniel to rocznik 2003. Oprócz niego z ławki ostatnio podniósł się jego rówieśnik Aleksander Buksa - też 2003. Wisła staje się tym samym ewenementem na skalę europejską. Gdyby Biała Gwiazda grała w jednej z pięciu topowych lig Europy, pobiłaby właśnie rekord tego sezonu. I to ze sporą przewagą.
Najmłodsi piłkarze 18/19:
- Pedro Brazao (Nice) - 16 lat, 3 miesiące, 2 dni
- Eduardo Camavinga (Rennes) - 16 lat, 11 miesięcy, 24 dni
- Ander Barrenetxea (Sociedad) - 16 lat, 11 miesięcy, 24 dni
- Willem Geubbels (Monaco) - 17 lat, 2 dni.
Najmłodszy piłkarz w tym sezonie Primera División jest rocznikowo starszy o dwa lata od dwóch zawodników wystawionych przez Wisłę Kraków w tym sezonie (i o rok od zawodnika, który wczoraj dał zwycięstwo Lechowi nad Legią). Tak młodzi piłkarze jak Hoyo-Kowalski nie grają ani w Ligue 1, ani w Serie A, ani w LaLiga, ani w Premier League, ani w Bundeslidze. Wiadomo, że to rozwiązanie awaryjne, wynikające z biedy, ale przy długach Białej Gwiazdy to zarazem rozwiązanie optymalne. Sama gra tak młodziutkich piłkarzy - niezależnie nawet od umiejętności - wygeneruje olbrzymie zainteresowanie tym klubem. Klubem, który ze względu na filozofię właściciela, mocno zaniedbał szkolenie młodzieży w następnych latach. A na kimś trzeba w końcu zacząć zarabiać.
I brawo. Musimy być "farmą" młodych piłkarzy". Od dawna uważam, że akurat te rozwiązania rodem z Eredivisie do naszej Ekstraklasy pasują idealnie.
via Tomasz Ćwiąkała - strona.