Poniżej plusy i minusy (oczywiście subiektywne) pracy Valverde do tej pory.

Plusy:
1. Stabilność w defensywie- Przez znakomitą wększość czasu Barcelona Valverde prezentuje stabilny poziom z tyłu. Na początku tego sezonu były z tym problemy (głównie spowodowane dyspozycją niektórych graczy, a w szczególności Pique) ale udało się to jakoś poukładać i teraz defensywa wygląda tak jak w prawie każdym meczu zeszłego sezonu. Widać, że trener wie jak poukładać taktykę tak aby zniwelować atuty drużyny przeciwnej. Szkoda tylko, że widać to dopiero jak Barca cofnie się na własną połowę- ale o tym w drugiej części.

2. Spokój w zarządzaniu drużyną- Valverde świetnie radzi sobie z iskierkami, które mogłyby się przerodzić w pożar w szatni. Vide przypadek Dembele i Arturo Vidala. Jeden przestał się spóźniać na treningi, a drugi zrozumiał i zaakceptował swoją rolę w drużynie. Pozostaje sprawa z Coutinho, ale to raczej problem formy niż zachowania zawodnika.

3. Drugie połowy- oglądając słabą Barce w pierwszych połowach zawsze mam spokojną głowę o to co może się wydarzyć w drugiej. Nie zawsze tak się dzieje, ale widać, że Valverde potrafi potrząsnąć drużyną w szatni, a ta wychodzi na drugie 45 minut z innym nastawieniem i poprawia błędy z pierwszej połowy.

Minusy:

1. Rotacje- krew mnie zalewa jak widzę po raz kolejny Rakitica w pierwszym składzie chociaż w danym meczu nie jest niezbędny. Widać, że jest przemęczony i mam nadzieje, że tak ociężały jak w ostatnich meczach nie wejdzie w decydująca część sezonu, która(o matko!) już właściwie się zaczęła. Podobnie sytuacja ma się z wieloma innymi zawodnikami jak choćby z Suarezem, Busquetsem, czy Pique. To są filary, które jak zostaną zajechane, to do finału ligi mistrzów nie dociągną. Racja- rotacji i tak jest więcej niż w zeszłym sezonie, ale w mojej skromnej opinii to i tak za mało. Chociaż nad tym pracują mądrzejsze głowy ode mnie, więc może się mylę, a w kwietniu/maju nasi kopacze będą unosić się nad ziemią i biegać jak odrzutowce.

2. Warianty w ataku- już dawno przestałem się zachwycać pięknymi zagraniami Leo na skrzydło do Alby, bo mam nieodparte wrażenie, że gdyby nie ten element, to Barca miałaby problem ze strzeleniem połowy z bramek, które nazbierała w tym sezonie. Świetnie to było widać w poprzednim meczu. Zawodnicy Lyonu pozwalali na przeprowadzanie akcji lewym skrzydłem, ale niewiele z tego wynikało, bo doskonale wiedzieli do czego taka akcja prowadzi- zwykle do zwrotnej piłki Alby do Messiego. A jak ten element nie wychodzi, to pchają się środkiem na zasadzie: Messi do Suareza, ten albo traci piłke, albo okslawo odgrywa i znowu akcja od początku. Barcelona Guardioli, czy nawet Lucho miała mnóstwo możliwości w ataku i niezliczoną liczbę pomysłów na rozmontowanie defensywy rywala.

3. Tempo gry- słodki jeżu! Przyjęcie-podanie w prawo; przyjęcie- podanie w lewo; przyjęcie- przerzut; piła do Messiego- no cos się zaczyna dziać. I tak w prawie każdym meczu. Gdzie się podziała gra z pierwszej piłki, tworzenie trójkątów na boisku? Gdzie Ci zasapani rywale, który nie mają pojęcia kiedy i jak mieliby do tej pilki dopaść? Ci zawodnicy potrafią tak grac, co pokazali już pojedynczych meczach, jak choćby z Realem (5-1;0-3) czy Totkami na Wembley. Jednak przez większość sezonu oglądam te mecze i boje się, że zaraz przypindryle czołem o biurko i obudzę się po ostatnim gwizdku.

4. Pressing- być może się mylę i odnoszę złe wrażenie, ale wygląda to tak jakby Barca stosowała pressing po utracie piłki krócej niż w poprzednich sezonach. Przy pierwszej nieudanej próbie odbioru wolą wycofać się na własną połowę i czekać na kontrę. To też jest jakiś sposób, ale nie o taką Barcelonę nic nie robiłem.

5. Pragmatyzm- jest potrzebny ale nie zawsze i do cięzkiej cholery nie w każdym meczu przy wyniku 1-0! Nie muszę chyba rozwijać tematu, bo każdy doskonale wie o co chodzi.

Jeszcze co do przedłużenia kontraktu- dobry ruch zarządu. Da stabilizację w okresie, który nazywam "przed Xavim", na który tak niecierpliwie czekam.