Hiobowe wieści usłyszałem dzisiaj w PR24. Otóż: "wzrost gospodarczy Chin w 2018 roku spadł do najniższego poziomu od 1990 roku [...]" i wyniósł 6,6 % y/y. Rzeczywiście, prawie jak kataklizm jakiś. Co prawda ten poziom wzrostu (a dokładnie w paśmie 6,4 - 6,6% y/y), jako strategiczny cel rządu ChRL, zapowiadał m.in. jeden z czołowych gospodarczych strategów chińskich, już zimą 2017 roku podczas spotkania z ówczesnym Wicepremierem Mateuszem Morawieckim - miałem okazję brać udział w tym spotkaniu - no ale jak by to brzmiało, gdyby napisano, że Chińczycy osiągnęli zakładane tempo wzrostu. Tak czy inaczej w Chinach mamy "poważne powody do niepokoju", nie to co w UE, gdzie planowany wzrost w 2018 jest w poniżej 2% (tj. ponad trzy razy mniej niż w ChRL), w Niemczech (przy wyjątkowo dobrym roku) 2,3% (tj. dwa i pół raza mniej niż w ChRL), w USA (również wyjątkowo dobry rok) 3,4% (prawie dwa razy mniej niż w ChRL), czy Japonii 0,7% (dziewięć razy mniej niż w ChRL). Muszę się przyznać, że od lat przysparzają mi wiele radość prognozy wielce czcigodnych kolegów makroekonomistów, którzy z godną podziwu stałością wieszczą załamanie się gospodarki chińskiej. W tym miejscu chciałoby się sparafrazować znane powiedzenie Marka Twain'a, że "pogłoski o śmierci chińskiej gospodarki są mocno przesadzone"!