Mała przerwa w lekko zamulającym hicie ligi angielskiej, więc wlatuje kolejna część mojego rankingu najlepszych piosenek minionego roku. O co chodzi?:https://www.fcbarca.com/la-rambla,dyskusja-6918047.html
To jest już sam top:
3. boygenius - Salt in the Wound - Szokująca premiera, bowiem o EPce dowiedzieliśmy się na kilka miesięcy przed jej wyjściem. Sam projekt jest równie spontaniczny. Ot, trójka zaprzyjaźnionych artystek sobie postanowiła napisać wspólnie kilka piosenek w trasie (i poza nią przesyłając sobie pomysły, teksty, nuty na jakiejś chmurze). Wyszedł z tego dobry folk (bogato zaaranżowany) ogniskujący w sobie style w jakich działają twórczynie. Odsłuch:

2. Kanye West - Ghost Town - Po twórczo chaotycznym i pomieszanym "Life of Pablo" KW na "ye" idzie całkowicie odmienną drogą. Około 30 minut, 7 kawałków, precyzja, zero zbędnych bajerów, tylko skupienie na przekazie. Ten już taki lekki nie jest. Mamy tu do czynienia z detoksem, rapowo-muzyczną terapią. Przy czym ta "muzyka" się tu wybija. Kanye wychodzi daleko poza hip-hop. To bardziej avant-pop, neo soul z elementami gospelu(?). Rewelacja, a gros stron "opiniotwórczych" muzycznych może się gonić z tym "rozczarowaniem". Herbatka z Trumpem nie zabrała mu artystycznych umiejętności. Odsłuch:
1. Pusha T - The Games We Play - Kolejny album Westa. Tym razem już "tylko", jako producent. Ale i tutaj mamy krótką formę oraz obsesje na punkcie liczby siedem. A czemu "Daytone", ten "instant classic" ( umieszczam tutaj? Tak jakoś mi nie siadła. Oprócz wyżej wymienionego nie spodobał mi się żaden utwór. Rozumiem konwencje, Pusha T naprawdę ma język jak brzytwę, jak się wgryziesz w sample, to poznasz naprawdę niezłe soulowo-funkowe perełki. Tylko to wszystko nie działa we mnie. Jest taka mała kategoria wybitnych dzieł sztuki, którą zwie "nie rozumiem fenomenu". Pewnie wiecie o co mi chodzi. Oglądacie ten film, który zachwalali znajomi, razem z krytykami, a dla ciebie nie był niczym specjalnym. I nie ważne, jak bardzo będzie się starać, go "zrozumieć", to on nigdy nie podziała tak jak na Andrzejka, twojego koleszki. Ta płyta chyba tam trafia. Bo po przesłuchaniu nie siedział mi w głowie, a wracałem tylko do tego kawałka. Odsłuch: