Ciekawa opinia w ostatnim tekście Karola. Bardzo długo czekałem na jakiś jego autorski tekst, ale sporo rzeczy zweryfikował sam mecz z Interem, a co do innych, okazało się, że rządzi nimi niezrozumiały wszechświat.

Wielu już przed meczem, widząc jak Inter wysoko naciskał, chętnie wystawiało Dembele, by wykorzystać przestrzenie. Okazało się, że wykorzystać i szybkość w Barcelonie nie są sobie równe. Wręcz Więcej Dembele goli strzelił nisko br4oniącym się zespołom, przy remisowych lub niekorzystnych wynikach, co pod znakiem zapytania stawia tezę, że jest graczem na kontry.
Druga sprawa, jakkolwiek wymęczonego, pozbawionego dynamiki, sil do powrotów, mało kreatywnego wrażenie sprawia Rakitić, fakt jest taki, ze jednak daje więcej opanowania i trochę buduje kontrolę nad meczem, której mamy deficyt Na dodatek raz-dwa w meczu rzuca ciasteczko budujące szansę na gola i mamy powód, dlaczego ciągle gra.
Doceniam Vidala i jego rolę, ale wobec słabej dyspozycji Busquetsa, może to za niego powinien wchodzić by zdynamizować grę - Arthur poradzi sobie głębiej, jeśli ma na to siłę, bo po ostatnich 60-kilku minutach z Interem wyglądał na bardzo zmęczonego.
Dostrzegam też, ze nasza obrona najsłabsza jestw konfiguracji z Albą i Roberto na bokach - obaj grają ultra ofensywnie, a Roberto ma poważne braki w ustawianiu się, czuciu gry obronnej i nie jest na tyle szybki, by wygrywać pojedynki. Lepiej to wygląda z Samedo, a choć Portugalczyk ma swoje słabe strony, to w defensywie jest pewniejszy, o ile tylko nie musi bronić górnych piłek na swój słupek z drugiej strony boiska, bo to przyprawia go o panikę.
Najbardziej doskwiera mi w obecnej Barcelonie trochę brak zdecydowania - nie kontrolujemy meczów posiadaniem piłki, bo wiele drużyn potrafi nas zmusić do błędów pressingiem. Nawet na naszej połowie.
Nie mamy super ofensywnego przodu, bo ze strzelaniem goli przeciw głęboko broniącym się zespołom znów są problemy.
Bez Messiego jest trochę aktywniej w odbiorze z naszej strony, ale trudno to rozważać ako wyjście w skali sezonu.
Słowem jest taki problem z balansem - taktyka Valverde zatrzymała się w pół kroku - ani nie ma solidności, jak zeszłym sezonie przy 4-4-2, nie potrafimy być solidni posiadając piłkę, jako broń defensywna. Kiedy zatrzymujemy ją w środku pola, by dać sobie odpocząć, mając bramkę przewagi, nawet dwie czasem, patrząc na nasz zespół, nie mam przekonania, że jeden błąd nie doprowadzi do groźnych sytuacji dla przeciwnika, z naszymi bocznymi obrońcami na połowie rywala.
Jak patrzyłem na Barcę Guardioli, trzech graczy było w stanie utrzymać tę piłkę bez straty dowolną ilość czasu. Czasem kosztem braku sposobu na strzelenie kolejnych bramek, ale dwie bramki to był z reguły bezpieczny wynik.
Barca Valverde z czterema pomocnikami, już tego nie potrafiła, ale była bardziej skondensowana, z mniejszymi odległościami między liniami, dlatego te błędy nie przekładały się na straty bramek, ani sytuację rywala często.
Dziś nie ma kontroli, ani szczególnej konsekwencji w obronie. Chyba ten mityczny balans nie tak ma wyglądać :)