Kevin Prince Boateng:

"We Włoszech życie piłkarza jest fantastyczne. Jesteśmy traktowani jak bogowie i nigdzie indziej nie doświadczamy takiego uwielbienia. Wiem, co mowię. Grałem także w Anglii, Niemczech i Hiszpanii. Jeśli idzie ci dobrze, zapomnij, że zapłacisz za obiad w restauracji. Zapomnij, że zapłacisz za wodę na stacji benzynowej. Jeśli będziesz protestował, ludzie śmiertelnie się na ciebie obrażą. Jesteś w dosłownym tego słowa znaczeniu uwielbiany.

Dochodzi do wielu absurdalnych sytuacji. W Milanie mieliśmy mnóstwo propozycji od ojców, których córki były w naszym wieku i oddałyby wiele, aby nas poznać. Po jednym z najpiękniejszych goli w mojej karierze (porażka 2:3 z Barceloną) poszedłem następnego dnia na obiad. Założyłem ciemne okulary i bluzę z kapturem. Ktoś mnie rozpoznał i krzyknął:

- Prince! To ty!

Wszyscy wstali i zaczęli bić brawo. Absolutnie wszyscy.

Ma to swoje minusy. Zlatan wszędzie chodził z dwoma ochroniarzami. Mój syn, Jerome został zapisany do międzynarodowej szkoły, którą strzegło kilkunastu strażników.

Fani oferują ci wodę, obiad czy córkę, ale to nie jedyna strona kibicowania. Jeśli przegrywasz, masz przeje***e. Szarpią cię, obrażają, popychają. We mnie rzucali kiedyś butelkami.

W klubie mówili: wszędzie chodźcie z ochroniarzami. Także do klubów nocnych. Pewnego wieczora zostałem zaatakowany przez jakiegoś psychopatę. Dobrze się bawiłem, a on chciał to wszystko zepsuć. Mój ochroniarz nie patyczkował się. Wyciągnął pistolet, przyłożył mu go do skroni i kazał wypie***ć." [2angrymen]