Dzisiaj jest bardzo gorący dzień w stolicy,podobnie było 74 lata temu,ale nie mówię tu tylko o temperaturze,ale o tym co się stało w Warszawie.Rozmawiałem dzisiaj z bardzo ciekawym człowiekiem,Panem Markiem powstańcem warszawskim,który podczas powstania przeżył rzeź na Woli.Opowiadał mi co się wtedy działo,jak Niemcy mordowali ludzi i nie patrzyli w ogóle na to czy ktoś ma 15 lat czy jest starszy.Ich bestialstwo było straszne.Nie oszczędzali nikogo,nawet sanitariuszy,którzy chcieli pomagać rannym.Ja podczas rozmowy z nim miałem na ręce biało-czerwoną opaskę,no bo były tam wcześniej oficjalne obchody,a potem właśnie możliwość rozmowy z powstańcami.I wtedy Pan Marek powiedział mi coś takiego ; posłuchaj mnie synu.Walczyliśmy w tym powstaniu po to,abyście wy teraz nie musieli w tych opaskach na rękach wystawiać się na smierć.Widziałem śmierć bardzo wielu młodych ludzi,często niewinnych,naiwnych,którzy mieli ogromne poczucie godności i wielka chęć wolności.Ciesze się,że tylu was młodych przychodzi i pamięta o nas,choć zdaje sobie również sprawę z tego,że byliśmy na przegranej pozycji,ale nie chce nikogo oceniać ani osądzać.Wiem,że pewne decyzje nie było dobre,ale stało się nie zmienimy już tego.
Potem przeszliśmy się kawałek,ulica gdzie trwały walki na Woli i mówię wam jak Pan Marek mi opowiadał co się działo w danych miejscach to starałem sobie wyobrazić to jakoś.Teraz nowoczesne budynki,chodniki itd a 74 lata temu miejsce gdzie ginęli ludzie.Aż mi się łzy zaczęły kręcić w oku,kiedy myślałem co tu się działo wtedy.
Kocham Warszawę,jestem warszawiakiem od urodzenia i wiem jedno jakieby nie były oceny powstania czy potrzebne czy nie,dzisiaj zapomnijmy o tym i szanujmy takich ludzi jak Pan Marek i wielu innych za to,że poszli tam i mieli marzenie tylko jedno wielkie marzenie,które nazywało się wolność.