To się nie miało prawa udać z takimi decyzjami personalnymi. Nawet gdyby jakimś cudem awansowali dalej zamiast Francji, to byłoby to tylko przedłużanie agonii.
No i jest jeszcze Messi, od którego oczekuje się motywowania drużyny plus asystowania jej i strzelania goli, podczas gdy Leo wyraźnie nie znosi dobrze tej presji. Zwłaszcza biorąc pod uwagę to, że czas naglił, to pewnie były jego ostatnie mistrzostwa. Im presja jest większa, tym bardziej nerwowy się stajesz i częściej ci wiele rzeczy nie wychodzi. Tak to widzę u Messiego - ogromna presja poganiana czasem i ostatnią szansą na mundialowy sukces go zabiły. Miał swoje zrywy w każdym meczu, bo to w końcu Leo, ale nie mógł się stać kimś, kogo oczekiwał cały naród - liderem. Dziwne ustalanie składu przez obłąkanego Sampaoliego też nie pomogło. Messi wycisnął z siebie ile się dało w tej sytuacji i na ile mu pozwalał stan psychiczny, więcej nie mógł zrobić. Mam nadzieję, że tym razem nie będą go nazywać jedynym winowajcą.

PS Zanim ktoś mnie wyzwie od Freudów itp., to tak sobie tylko spisuję moje przemyślenia dotyczące tej sytuacji.