Kilka przemyśleń po meczu :
1. Modrić i Rakitić jak na razie robią Chorwacji najlepiej grającą pomoc turnieju.
2. Sampaoli jest niestety największym winowajcą klęski Argentyny. Po pierwsze, kuriozalne powołania i jeszcze gorszy brak powołań dla zawodników, którzy dzisiaj mogliby uratować mu mecz. Po drugie, totalny brak pomysłu na grę reprezentacji. Messi zrobi mecz! Bzdura, niestety. A najgłupsze jest to, że jak już obrał takią „taktykę” to mógłby chociaż o tym nie krzyczeć s każdym wywiadzie, bo już druga drużyna go wyłączyła. Po trzecie, najważniejsze, zupełnie zdestabilizowana każda formacja. Zawodnicy z dziwnymi rolami na boisku, popełniający błędy, których w swoich klubach nigdy by nie zrobili.
3. Poniekąd powiązane z podpunktem 2 - zupełnie nie rozumiem „logiki” zmian. Dybala wpuszczony tak późno nawet nie był brany pod uwagę w poprzednim meczu nawet z ławki. To kogo wpuszcza i w jakim momencie meczu mówi o nim jako trenerze.
4. Wyjściowa jedenastka - pojawia się Acuña zamiast dającego dobrą zmianę Pavona, znowu inne ustawienie linii obrony, Aguero od początku, pomimo, że z Islandią nie zrobił nic poza zdobyciem bramki. Na ławce Banega i Lo Celso, Higuain wchodzi z ławki, skoro zdecydował się na 3-4-3 czemu posadził Rojo. Tagliafico na prawdę nie jest mistrzem defensywy. Mam wrażenie, że Sampaoli już skład ustawił pod wpływem nerwów, a każda następna decyzja to już był akt desperacji.
5. Kolejny mecz, który udowadnia, że na Mundialu najważniejsi są obrońcy i bramkarz. To co zrobił Caballero - kryminał. Nie zabrał Rulliego po słabym sezonie, a wystawił do gry starego i siedzącego od dwóch lat na ławce Willy’ego. W dodatku, Chorwacja penetrowała defensywne Argentyny jak chciała. Każdy odbiór na ich połowie to było zagrożenie straty bramki.
6. Uwielbiam Messiego i życzę mu, żeby jednak jakimś cudem awansowali, ale podejrzewam, że to będzie jednak koniec jego gry na mundialu. Szkoda, ale fakt faktem, w takich momentach potrzebują lidera, który zrobi coś z niczego, a Messi sprawia wrażenie wypalonego. Brakuje im kogoś, kto też weźmie na siebie odpowiedzialność i pociągnie z nim ten smutny wózek, bo najwidoczniej on sam nie jest w stanie tego zrobić.
7. Najsmutniejszy punkt - chociaż przegrali i to zasłużenie, i chociaż kibicowałem im od początku, nie chcę widzieć tego co wyszło z nich na koniec. To nie tylko frustracja, to był boiskowy wandalizm i chamstwo godne najgorszych postaci futbolu. Zachwianie Tagliafico czy Otamendiego jest po prostu żałosne i tym co pokazują, niestety, udowadniają, że nie zasługują na dalszą grę w turnieju.