Szacunek! To słowo przez wielu nierozumiane i zapomniane wraz z ostatnim gwizdkiem wczorajszego meczu. Szacunek, na który kadra Nawałki zapracowała przez ostatnie 4 lata podczas eliminacji ME MS i turnieju finałowego ME. Szacunek, którym będę darzył tą drużynę pomimo wczorajszego, bardzo słabego, przegranego meczu.
Faktem jest, że nasza reprezentacja zagrała wczoraj źle, że popełnialiśmy indywidualne błędy, że nie było kreatywności, ofensywnych akcji, walki na śmierć i życie, gryzienia trawy, odwagi w atakach i kolektywu. Faktem jest, że w mojej opinii zagraliśmy najgorszy mecz za kadencji Nawałki, nawet słabszy niż z Danią w eliminacjach. Oczekiwania wobec tej kadry są ogromne, presja jaką na nich nakładamy również. Wczoraj sobie z nią nie poradzili i jej nie udźwignęli, ale czy to powód żeby wieszać na nich psy, wyśmiewać i obrażać? Moim zdaniem nie. Jasne, że konstruktywna krytyka się należy, że trzeba wytknąć błędy i o nich mówić, bo we wczorajszym spotkaniu było ich wiele. Niech one posłużą jako element do analizy i wyciągnięcia wniosków, bo jestem przekonany o tym, że drugiego tak słabego meczu nie zagramy. My Polacy jesteśmy silnym narodem, których w trudnych chwilach nigdy się nie poddawał i zawsze, do końca wierzył w zwycięstwo. Czy wierzycie w to, że ten mundial uda się uratować? Ja na pewno! Będę wierzył do końca, do ostatniego gwizdka, bo ta drużyna, przez pryzmat tego jak wiele radości nam dała w ostatnich latach, zasługuje na to, żeby w nią wierzyć do samego końca, darzyć ją szacunkiem i być z nią na dobre i na złe! Dopóki piłka w grze, wszystko się może zdarzyć.