Kibice nie rozumieją podstawowego faktu - część graczy ze Złotej Ekipy Pepa odeszła lub pokończyła kariery, część młodsza nie będzie i trzeba im szukać następców. Jeśli ktoś myśli, że w sezon da się gruntownie przebudować skład, to ze wszech miar jest naiwny. To już nie te czasy, gdzie za stosunkowo niewielkie pieniądze można było kupić obiecującego czy doświadczonego piłkarza. Teraz aby sprowadzić 2-3 zawodników jednocześnie, trzeba rozpruć budżet. Dochodzi kwestia wysokich płac i okazuje się, że Barcelona stała się więźniem własnej polityki. Trzeba zatrzymać Messiego, Busquetsa, Pique i tak dalej, zaś o spektakularne transfery także walczy się ofertami horrendalnych kontraktów. Nie ma już czystych koszulek bez logo sponsorów. Utrzymanie w jednym klubie tylu świetnych grajków jest powodem biznesowych reakcji zarządu. Bez nich Barcelona byłaby spłukana lub zmuszona do sprzedaży kluczowych graczy. Jeszcze inną sprawą jest to, że bardzo ciężko wprowadzić na futbolowe salony kilka świeżych twarzy jednocześnie. Adaptacja do nowych warunków trochę trwa, a szczególnie u nas. Nie da się od razu do pierwszego składu wpuścić 4-6 piłkarzy, bo po prostu na murawie zapanowałby jeden wielki chaos (na to potrzeba czasu i cierpliwości). Dopiero by co poniektórych bolały oczy. Aha, no i rzygam już tęczą na te lukrowane komentarze odnośnie wychowanków. Owszem, trzeba ich powoli wprowadzać do drużyny, ale dowiaduje się z tej strony, że co i rusz, każdy z osobna to wielki talent, cudowny, wspaniały, jak tak można ich traktować? Gdyby wszyscy byli tacy fantastyczni i niesamowici, już dawno zostaliby włączeni do kadry pierwszej drużyny lub europejskie giganty gwarantowałby im sporo minut na murawie. Nikt chyba nie jest idiotą i woli postawić na młodzież, niż wydawać grube miliony na transfery. Talent w juniorskiej piłce wcale jeszcze nie oznacza, że przekuje się to na sukces w karierze zawodowej. Powodów takiego stanu rzeczy jest sporo, ale nie o tym miał być ten post. Może przy innej okazji poruszę ten wątek.