Może niektórzy się ze mną nie zgodzą, jednak uważam, że Messi, przy całej jego genialności ogranicza w pewien sposób formację Barcelony oraz innych piłkarzy.

Problem z Messim jest jego pozycja. Gdy Messi ma swobodę ruchów to jego pozycję można określić jako podwieszony napastnik czy fałszywa "9". Problem jest taki, że taka pozycja istnieje tylko w systemie 4-4-2, zakładając grę z 4 obrońcami. Takim ustawieniem właśnie gramy, co ma zarówno swoje plusy jak i minusy.

To ustawienie pozwala nam na bardziej kompaktową grę oraz ustawienie Messiego na jego ulubionej pozycji, jednak również sprawia problemy:
- mamy ograniczoną grę skrzydłami
- jest mniej możliwości formowania trójkątów, na czym Barca od lat polega (sam Cruyff to
powiedział o formacji 4-4-2)
- Tacy zawodnicy jak Alba czy Suarez muszą ogarniać dwie pozycje na raz
- prawe skrzydło przez zejścia Messiego do boku jest ograniczone

Wiele osób pisze o powrocie do ustawienia 4-3-3 i ja się z tym jak najbardziej zgadzam. Jest to najbardziej naturalne ustawienie dla stylu Barcy, które umożliwia formowanie trójkątów a przez to skuteczną grę w ataku pozycyjnym. Tylko wtedy pojawia się pytanie: co z Messim?

1. Ustawiamy Messiego na prawym skrzydle
Jednak przy pełnej swobodzie ruchów Leo i tak schodzi do środka zostawiając gigantyczną lukę na prawej stronie, przez co nie robimy w ogóle zagrożenia prawą stroną, stajemy się przewidywalni. W dodatku Messi zabiera piłkę pomocnikom ograniczając ich wpływ na rozegranie.

2. Ustawiamy Messiego jako ofensywnego pomocnika
Też za bardzo tak się nie da ze względu na to, że Leo za mało biega. Dwóch zawodników nie nadrobi braku biegania trzeciego, chyba że byliby to dwaj wybiegani defensywni pomocnicy typu Casemiro i Kante. Tylko wtedy nie uczestniczą tyle w rozgrywaniu i całe rozgrywanie ponownie spada na Messiego.

3. Ustawiamy Messiego jako fałszywą "9".
Tylko co wtedy ze Suarezem? Na skrzydle nie zagra, a jak będzie ciągle schodził na szpicę, to po jednej stronie pozostawi lukę, którą będzie musiał wypełniać boczny obrońca, przez co znów jedna strona padnie. A jeśli zostanie wspomagany przez ofensywnego pomocnika, automatycznie tworzy się ustawienie 4-4-2.

Do czego zmierzam: Jeśli chcemy powrotu do 4-3-3 to mamy problem z pozycją Messiego, jeśli ten zachowa jak dotąd pełną swobodę ruchów. Albo będzie zostawiał lukę na prawej stronie, albo ograniczy pomocników w rozegraniu.
Pozwalając mu na taką swobodę znowu staniemy się zależni od Leo, gra będzie w pełni podporządkowana pod niego a trudnych momentach nikt oprócz niego tego wózka nie pociągnie.

Dlatego bym proponował, że aby wykorzystać wszelkie zalety ustawienia 4-3-3 Leo powinien wrócić na prawą stronę jak w sezonie 14/15. Wtedy mieliśmy równouprawnione skrzydła i nasza gra była bardzo nieprzewidywalna. Pomimo częstej gry na skrzydle Leo był w stanie strzelić prawie 60 goli w sezonie. Wcale nie musiał więcej biegać niż teraz i jak się jeszcze raz obejrzy te mecze, to on nawet nie polegał w nadmiernym stopniu na sprintach. On po prostu szybciej myślał niż reszta i to mu wystarczyło.

Uważam, że Leo na skrzydle wcale nie musi mieć mniejszego wpływu na grę niż teraz, biorąc pod uwagę, że w taki sposób może znów częściej zagrywać te swoje rogale oraz schodzić na strzał. Myślę, że nawet w wieku 31 lat grając na skrzydle Leo spokojnie może dobić do 45 goli i 25 asyst w całym sezonie. Jednocześnie pomoc będzie w stanie przejąć więcej odpowiedzialności za rozgrywanie, będziemy mieli bardziej zrównoważoną formację a Suarez będzie mógł się w pełni skupić na grze na szpicy.