Jak tu się pozbierać?



Siedzę w tej robocie jakbym gonga wczoraj zaliczył prosto w ryjło i nie mógł się pozbierać. Knockdown. Szok. Niedowierzanie.



Nie potrafię zrozumieć jak przy tak grającej Romie nasza ekipa po prostu nie istniała. Mając spokój na domowym podwórku nie potrafiliśmy wejść w mecz. Wyjść choćby na drugą połowę zmotywowani. Przy stanie 2-0 nie było zrywu, nie było widać reakcji, desperackiej walki o każdą piłkę.



To wyglądalo trochę tak jakby naszym wycięto serca tuż przed meczem i wysłano na pewną rzeź.



Cały mecz powtarzałem, że Roma gra imponująco. Spokojnie, skoncentrowanie, nie dając się wyprowadzic z równowagi. Świetnie się przygotowali do tego spotkania. Zagrali z pełnym szacunkiem do nas i z pełną wiarą w powodzenie swojego planu. Nie można się do niczego przyczepić, wygrali i awansowali do półfinałów w pełni zasłużenie.



A my?



Pozostaje przyjąć porażkę z pokorą i iść dalej.

Wyciągnąć wnioski na przyszłość i nie pozwolić sobie nigdy więcej na tego rodzaju postawę. Jesteśmy Barceloną, mamy swoją filozofię acz potrzeba nam zrewidować jej sens i na nowo budować mentalność zwycięzcy.

Visca el Barca! Forca Roma! :)