Mascherano nie miał nic żeby zostać chociażby dobrym obrońcą, a koniec końców ciężka praca i miłość do tego Klubu uczyniły go jednym z najlepszych na swojej pozycji. To jest fenomen że tak niski zawodnik potrafił wyłączyć gry Fellainiego, Ibrahimovicia i innych podobnych postura.
Argentyńczyk może i popełnił kilka błędów w defensywie, ale takich wslizgow jakie on robi nie widziałem w życiu. Szybkie, agresywne ale jednocześnie nie łamiące przepisów.

Trzymaj się Javier, nie mówię żegnaj bo z domu rodzinnego się wyprowadza ale zawsze można wrócić "na kawę" do starych przyjaciół.