Po meczu Realu i naszym wczorajszym, postanowilem, ze sie troszke rozpisze.

Dzisiejszy mecz Realu z Girona nie roznil sie za bardzo od tego z Las Palmas, Celta czy Eibarem sezon czy dwa temu ... no moze z malutkim wyjatkiem- sromotnej wtopy. Ot, Real nic nie gral, przeciwnicy nie wykorzystywali okazji i nagle 2 x Bum i Madryt na prowadzeniu. W meczu sprzed kilku godzin, mozna smialo powiedziec, ze fart Zidana sie skonczyl. (Ciiiiii... nie zapeszajmy...)

Jak wazna role odgrywa szczescie w fubolu moglismy sie przekonac kiedy to Man Utd (z Bayernem), Chelsea (za Di Matteo) i Real dwa sezony temu zdobywali LM. Pamietne zwyciestwa Poartugalii czy Grecji tez daja do myslenia.

Nasz wczorajszy mecz z Bilbao tez mogl sie inaczej potoczyc, szczegolnie w drugiej polowie. Pomimo wyniku 2-0 ktory chyba jest jedynym (ale za to wielgachnym) plusem tego meczu, ciezko doszukac sie pozytywow. Pewnie, mozna sie cieszyc z naszego niemieckiego Czlowieka-pajaka czy "przeplaconego" Paulinho (bije sie w piers) ale trzeba uczciwie przyznac, iz Bilbao bylo wyraznie lepsze w drugiej polowie a nasz trener kompletnie nic z tym nie zrobil. Przeciwnicy, w drugiej czesci spotkania, nie mieli żadnych problemow z przedostawaniem sie pod nasze pole karne i do centr dochodzili ( z tego co pamietam) 6 razy ale na szczescie albo pilki byly ciut za mocne albo na posterunku byl Marc (badz poprzeczka). Nasza obrona wygladala bardziej jak ta Man Utd z Tottenhamem niz ta mowiaca o "zasadzie 10 sekund Pepa".
Ogolnie, Valverde wyszedl jak Mourinho albo Simeone z silnymi graczami, ktorzy mieli sila fizyczna zdominowac srodek pola i to obrona byla na pierwszym miejscu a pozniej dopiero atak. Srednio to zdalo egzamin bo Bilbao latwo przedostawalo sie pod nasze pole karne a nasz zespol byl dosc mocno cofniety (co chyba bylo zamiarem Valverde).

Valverde, ma na razie kupe szczescia ale popartego znakomitym warsztatem trenerskim i magicznym Messim. Bez Neymara, bez praktycznie Suareza i ze slabym Pique nie przegralismy jeszcze spotkania w lidze. Nasz styl daleki jest od tego, czego mozna oczekiwac od Barcy a mecze ze slabym Olimpiakosem czy Celta mogly przyprawic o mdlosci. "Zasluga" tak nieciekawej gry jest nie tylko forma, badz poziom poszczegolnych zawodnikow ale i same wybory Valverde. Jeden raz, Ernesto wyszedl z Denisem i Delu na skrzydlach i okazalo sie, ze mozemy grac ciekawy futbol.

Roberto juz nie raz pokazywal, ze jak tylko zejdzie do srodka boiska to od razu wlacza wyzszy bieg. Niestety non-stop jest wpychany na PO (gdzie gra solidnie), kosztem rewelacyjnego Semedo. Srodek natomiast ,ciagle zajmuje majacy problemy z szybkim mysleniem Rakitic, ktory czwarty rok z rzedu przystosowuje sie do naszego sytemu.
Juz kiedys pisalem, iz sklad z Roberto i Iniesta w srodku pomocy, z Semedo na PO oraz Delu i Denisem oskrzydlajacych Messiego, moglby na prawde grac ciekawa, szybka i kombinacyjna pilke. Jednak, nasz traner woli stawiac na "krazowniki" niz na "szybki desant".

Reasumujac, jestem pelen podziwu dla Valverde z jaka konsekwencja prowadzi zespol po kolejne punkty ale juz styl budzi we mnie, swego rodzaju, odraze.
Przeciez to glownie przez styl zaczalem kibicowac Barcy ponad 20 lat temu a era Rijkaarda a pozniej Pepa (i juz troszke mniej Lucho) sprawily, ze zakochalem sie po uszy. Jesli pozbawi sie Barce jej stylu, w czasach kiedy wydajemy kupe kasy na zawodnikow a plujemy na nasza cantere oraz dopuscilismy sie (koniecznego) "zbeszczeszczenia" naszej koszulki, nasz klub nie bedzie roznil sie juz niczym od innych zespolow.