Oczywistą oczywistością jest fakt, że za ten cały upitraszony bigos transferowy odpowiada Neymar i zarząd. Bogobojny Brazylijczyk gdyby choć trochę się identyfikował z Barceloną - klubem oraz miastem - jak prawdomównie zapewniał w pożegnalnym filmiku, podetkniętym mu pod nos przez obwoźnego poetę, to zawczasu by postarał się poinformować Dumę Katalonii o chęci posmakowania nowej, petro-dolarowej przygody w Paryżu. I nawet wtedy tak gamoniowaty gamoń, jak orbitujący w świecie marzeń Bartomeu, byłby w stanie przygotować na czas względnie tanim kosztem transfery piłkarzy z absolutnego świecznika. Zanim heroldzi futbolowego świata oznajmiliby przejazd złotą karocą Neymara Juniora wraz z dobrodusznym Neymarem Seniorem poprzez rozentuzjazmowane ulice Paryża, już szast-prast popłynęły oferty na szokujące wówczas 80 mln euro za Coutinho czy Dembele. I po lekkich negocjacjach, powitalibyśmy ich w drużynie. A tak? Dzięki piramidalnej amatorszczyźnie ze strony zarządu każdy stara się wycyckać ich na tyle, na ile jest to możliwe. A że z każdym dniem przybliżającym nas do zamknięcia okienka transferowego możliwości rosną, to już nikt nie jest w stanie przewidzieć jak bardzo wytarmoszony pozostanie skarbiec Blaugrany. Teraz już nie ma dobrego wyjścia z ambarasu. Czy kupią topowych zawodników za absurdalne kwoty, czy też nie kupując nikogo zaczną tapetować sobie biurowe ściany eurosami, będzie bez znaczenia. Tak i tak, z taktycznego punktu widzenia, czas wakacyjnej przerwy przetarabaniono na głupoty. Oby Messi się ostał. Bo ze złego snu, my kibice, popadniemy w koszmar.