Choć wiem, że stawianie na przyszłość jest słuszną drogą to mimo wszystko żal mi, że Bravo odchodzi. Dla mnie jest wzorem piłkarza. Z miejsca stał się jednym z moich ulubieńców, już tak mam, na przekór wszystkim, którzy widzieli w nim tylko zmiennika dla Marca-Andre. Z wywiadów Claudio wyłaniał się obraz niesamowicie inteligentnego człowiek. Pewnego siebie, a jednocześnie skromnego i pokornego, profesjonalisty zdającego sobie sprawę z miejsca, w którym się znalazł. Nigdy nie zawiódł, a niewiarygodne interwencje ze spotkań z Realem czy Atletico będę miał w pamięci już zawsze. Wspaniały bramkarz, wciąż nie mogę uwierzyć jak to możliwe, że przez tyle lat pozostawał niezauważony grając w Sociedad.