Może i nie wszystko jest kolorowo, a Luis Enrique to tylko ponadprzeciętny trener, ale z jego strony zgranie i doprowadzenie do ładu trzech wielkich piłkarzy w ataku, gdzie każdy pojedynczy byłby wielką gwiazdą danej drużyny, jest fantastyczną zasługą. Już śp. Cruyff przewidywał konflikty między Messim, a Neymarem, gdy tymczasem Suarez uzupełnił ofensywę i Barcelona nie stała się zarzewiem niesnasek. Ba! Tridente weszło na wyższy poziom i współpracuje ze sobą naprawdę wzorowo, dając kolejne trofea katalońskiej braci. Za to chylę przed nim czoła i pokornie dziękuję. Brawo Lucho!