Szanowni Ramblowicze!
Jak mawiał Eurypides "Największa wada ludzką jest gadulstwo", a że jestem okropnym człowiekiem, to ponownie wzięło mnie na myśli kosmate odnośnie dnia dzisiejszego.
Jak mantra wałkowany w Hiszpanii jest temat secesji FC Barcelony do innej ligi. I choć ów ropień toczy głównie naród kataloński i to z jego inicjatywy podejmowane są dywagacje w tym kierunku, to przepełniony jestem niekończącą się trwogą, że na tę nutę może grać niedługo także i kastylijska część piłkarskiego półświatka. Prezes-imienia-którego-wymawiać-nie-wolno kompulsywnie drapie się po tajdze swych włosów i być może wykorzysta tenże casus przy komponowaniu swych fertycznych melodii. Bogiem, a prawdą - cóż to za problem dla takiego mecenasa sztuk pięknych zatrudnić wschodzący talent, który swymi nutami złapie za serce kibiców z Madrytu? Bo ileż można oglądać plecy Katalończyków głośno pohukujących na swym obiekcie 'Independencia'? Jątrzą straszliwie tymi niewybrednymi hasłami. Już tam preludium do całej opery powstaje zapewne w gmachach - a może bardziej w katakumbach - Asa i Marci. Oczywiście mogę się mylić na całej linii i szkalowany perfidnie przeze mnie mecenas podejmie rękawicę na płaszczyźnie stricte sportowej. I tamże już zaopiekuje się sprawą embarga, podatków czy pogardą wobec piłkarzy całego świata, jaka jest przejawiana w obozie zawodników Dumy Katalonii. Aż strach pomyśleć, cóż z tych rzeczy jest gorsze do przetrawienia dla układu immunologicznego barcelonismo.