Presja odniosła jakiś skutek.

"Odbyłem spotkanie na temat naszej polityki wobec Polski. Priorytety są jasne: wszyscy w Europie potrzebujemy dobrosąsiedzkich, równych i wzajemnie korzystnych stosunków, zbudowanych na szacunku. Polska udzieliła Ukrainie znaczącego wsparcia po rozpoczęciu rosyjskiej inwazji na pełną skalę, za co jesteśmy Polsce wdzięczni.

Obrona niepodległości Ukrainy oznacza bezpośrednio wzmocnienie niepodległości Polski, a wyzwaniom bezpieczeństwa stojącym dziś przed Europą można sprostać jedynie poprzez współpracę – zwłaszcza współpracę między wolnymi narodami naszego regionu. Dziękuję uczestnikom spotkania za inicjatywę i propozycje.

Uzgodniliśmy kilka kluczowych kroków. Najpierw zapadną decyzje na drodze dyplomatycznej. Po drugie, zostaną otwarte wszystkie archiwa Służby Bezpieczeństwa Ukrainy i Służby Wywiadu Zagranicznego Ukrainy dotyczące tragicznych wydarzeń na Wołyniu w XX wieku. Po trzecie, zostaną wydane decyzje o wydaniu znacznej liczby zezwoleń na prace poszukiwawczo-ekshumacyjne i wspólnie ze stroną polską musimy zapewnić większą zdolność do prowadzenia tych prac. Po czwarte, omówiliśmy możliwe formaty poszerzania dialogu pomiędzy społeczeństwami Ukrainy i Polski. Po piąte, zgodziłem się z Oleksandrem Alfyorowem, szefem Ukraińskiego Instytutu Pamięci Narodowej, na rozszerzenie możliwości Instytutu.

Oleksandr przygotuje i przedstawi kompleksowe propozycje, dlatego zwracam się do odpowiednich urzędników państwowych i właściwej komisji Rady Najwyższej Ukrainy o rozważenie zwiększenia wsparcia finansowego i innego dla Ukraińskiego Instytutu Pamięci Narodowej. Aby właściwie reprezentować interesy Ukrainy, niezbędne są odpowiednie zdolności. Dziękujemy wszystkim, którzy pracują dla naszego państwa i naszego narodu!"