Wiecie, jak to jest. Najpierw przychodzą grzecznie. Potem rzucają nazwiskami. Później pieniędzmi. Myślą, że jak dopiszą jedno zero, to człowiek zapomni, kto jeździł na tyłku, gdy inni się poddawali. Nie zapomni. Raphinha robił robotę, kiedy inni tylko poprawiali koszulki. Biegał, strzelał, wracał za przeciwnikiem i nie pytał, czy warto. Flick to widział. Dlatego Raphinha zostaje. A wy możecie sobie przynieść ofertę, bonusy i całą tę waszą piękną opowieść o projekcie. Położymy ją na stole, popatrzymy i wyrzucimy do kosza. Bo są zawodnicy na sprzedaż. I są zawodnicy, których sprzedaż oznacza, że ktoś na górze zgłupiał. Raphinha jest tym drugim.