Wczoraj 45 urodziny obchodził Hayden Christensen. Ogarniajcie, że podczas premiery Clone Wars miał zaledwie 21 lat? Jak ten czas leci…

Niegdyś bardzo mocno wyszydzany za rolę Anakina, dziś witany owacjami na stojąco. Pamiętam, że najczęściej obrywało mu się za cringowe dialogi i drewnianą grę aktorską. Czy zasłużył na takie traktowanie ze strony fanów? Śmiem wątpić. Choć Hayden pewnie nie jest najlepszym aktorem na świecie, nie miał wpływu na materiał źródłowy, a mimo to wycisnął z tej roli tyle, ile się dało.

Dziś, po latach i po tym, co Disney zrobił z marką Star Wars wielu widzów wychowanych na prequelach patrzy na filmowego Anakina zupełnie inaczej. Na konwentach Hayden jest witany kilkuminutowymi owacjami, często ze wzruszeniem w oczach. W końcu, po latach, może poczuć, że dla wielu ludzi stał się symbolem, ikoną i po prostu ważną częścią uniwersum.

Teraz, gdy epizodycznie pojawia się w serialach Star Wars, jego obecność mimo całej krytyki współczesnych produkcji sprawia, że robi się cieplej na sercu. No ale taka właśnie bywa przewrotna droga od nienawiści do miłości.