Szczerze nie mam pojęcia co mam sądzić o jutrzejszym meczu.
Kibicostwo nakazuje wiarę. Bo taką też mam, gdyby nie było tego, to mecz nie chodziłbym po głowie przez cały dzień. Jutro albo grany dalej, albo na dobrą sprawę kończymy wielkie emocje w tym sezonie (oprócz Klasyku, liga jest na dobrą sprawę rozstrzygnięta). Dla takich meczów kocha się piłkę i kocha się kibicowanie.
We mnie jednak od środę jest jakieś dziwne poczucie. Niby wiara, niby nadzieja, ale czuję że z tyłu głowy nie potrafię do końca uwierzyć. Ta kadra mam wrażenie jest zbyt niedoświadczona. Jutro obawiam się, że możemy zagrać pięknie, ale znowu zabraknie czegoś. Sędzia odyebie, setkę zmarnujemy, samobója strzelimy. Ja już za dużo razy ten sam film oglądałem.
Prawda jest taka, że mamy swoje problemy od początku sezonu, różne ale są one prawie cały czas. W LM nikt z nas zbytnio nie wierzył, ale drabinka jaką dostaliśmy sprawiła, że to pragnienie się pojawiło. Tak czy siak jednak, my jako drużyna mamy jeszcze wiele do dopracowania.
Cóż, jutro będzie weryfikacja. Dlatego też w miarę staram się wstrzymać ze zbyt pochopnymi wnioskami. To że pierwszy mecz przesraliśmy i skomplikowaliśmy sobie sprawę czymś, co miało być najłatwiejsze, to wiemy. Ale jutro (w sumie już dzisiaj) da się to odwrócić nie pustymi hasłami o remontadzie, tylko mądrością na boisku.