Powiem tak gra z młodym Szwedem na skrzydle jest bardziej zrównoważona, bardziej drużynowa. Wchodzi na boisku Yamal i wszyscy wiemy , że egol będzie kręcił te swoje kółeczka, dryblował. Ostatnie mecze , zwłaszcza z Espanyolem pokazały , że wystarczy twardy zdyscyplinowany obrońca by czar Yamala pękł.
Niestety naszej perełce po minionym sezonie przewróciło się w głowie. Ok ma w poszczególnych meczach przebłyski geniuszu, lecz jego grę w obecnym sezonie można nazwać(, może tutaj przesadzę) niechlujną.
Ile to razy grając egoistycznie wręcz psuł naprawdę dobre sytuacje. W zasadzie Yamal w tym sezonie stał się jednowymiarowym piłkarzem, przewidywalnym dla rywali.
Powiem tak gdyby nie najgorsze statystyki jakie mimo tego wykręcił w tym sezonie ilość jego krytyków tutaj jeszcze bardziej by wzrosła.
Yamal, to rzeczywisty talent lecz czy przypadkiem on sam i jego otoczenie go nie zmarnują. Do tego dochodzi słaba psychika. Chłopak już teraz wydaje się zmanierowany, a nikt z jego otoczenia mu nie zwraca uwagi by był pokornym by naśladował pod tym względem Messiego, a nie naśladował Neymara.
Parafrazując pewne znane stwierdzenie byłego prezydenta Kwaśniewskiego można by rzec: Yamal nie idźć tą drogą. Naśladuj lepszych od ciebie