W nocy z 29 na 30 listopada 1830 roku, 195 lat temu, w Warszawie wybuchło powstanie listopadowe. Osiemnastu spiskowców zaatakowało Belweder, w celu pojmania wielkiego księcia Konstantego, który był bratem cesarza Rosji i króla Polski - Mikołaja I.

Co w tym czasie robiły wielkie postaci romantyzmu? Fryderyk Chopin przebywał w Wiedniu. Chociaż chciał walczyć, to rodzina przekonała go do tego, że ze swoim bardzo słabym zdrowiem nie sprawdzi się w roli żołnierza. Do walki nie przystąpił również Juliusz Słowacki, który mieszkał w Warszawie. Zatrudnił się jednak w Powstańczym Biurze Dyplomatycznym. Adam Mickiewicz w tym czasie przebywał w Rzymie. Nieustannie opóźniał swój przyjazd do Polski, lecz tak naprawdę nie wierzył w sukces powstania. Gdy do kraju już trafił, przewrót dobiegł końca.

Powstanie listopadowe odbiło się natomiast szerokim echem w polskiej literaturze. Z tym wydarzeniem powiązane są dwa najwybitniejsza dramaty romantyczne, czyli "Kordian" Juliusza Słowackiego i "Dziady" cz. III Adama Mickiewicza. W przypadku utworów lirycznych warto wspomnieć o dwóch znanych dziełach Adama Mickiewicza, czyli wierszach "Śmierć pułkownika" i "Reduta Ordona". Juliusz Słowacki poświęcił powstaniu utwory "Grób Agamemnona" i "Sowiński w okopach Woli".

W przypadku twórczości Fryderyka Chopina warto wspomnieć o Etiudzie c-moll op. 10 nr 12, znanej bardziej pod nazwą "Rewolucyjna". Wedle opowieści Chopin napisał ją chwilę po tym, gdy dowiedział się o upadku powstania listopadowego (wbrew plotkom nie napisał tego dla jakiejś dupy :-)). W momencie przeczytania listu miał zamknąć się w pokoju i tam dać upust swoim emocjom.