Dziś będziemy żegnać Andrzeja w roli prezydenta RP. Natomiast 14 lat temu pożegnaliśmy innego Andrzeja.
5 sierpnia 2011 roku zmarł Andrzej Lepper, polityk i lider partii Samoobrona. Był barwną, ale i kontrowersyjną postacią polskiej sceny politycznej. Niezależnie od ocen, nie sposób odmówić mu odwagi, determinacji i charyzmy.

Założyciel Samoobrony RP, wicepremier i minister rolnictwa. Samouk i trybun ludowy, który potrafił wprowadzić chłopski bunt do parlamentu. Używał prostych, ale często trafnych słów, które trafiały do ludzi. Jego wystąpienia przeszły do historii – pełne emocji, gniewu i czasem gorzkiego humoru.

Andrzej jaki był taki był, ale w odróżnieniu od współczesnych polityków wolał wspierać ludzi pracy ("powinniśmy mieć znacznie niższe jednostkowe koszty pracy, co nie znaczy, że niższe płace. Te ostatnie muszą być wyższe, za to trzeba obniżyć podatki i ZUS") zamiast patusiarstwo, które wiernie głosuje na tych, którzy rozdadzą za nic pieniądze pracujących.

Zginął śmiercią samobójczą, która do dziś rodzi mnóstwo teorii spiskowych. Jak było naprawdę? Nie wiadomo, a dlaczego? Bo gdyby państwo z dykty zajęło się na poważnie jego śmiercią, to tych teorii by nie było.