Wielu uzna słynną trylogię Antonioniego za nudę czy przeintelektualizowanie, ale jest to prawdopodobnie najgłębsza próba zajrzenia w relacje damsko-męskie, w dynamikę psychiki ludzi w związkach romantycznych czy czysto fizycznych i próba zrozumienia etapów jakie w tych związkach zachodzą. W moim prywatnym rankingu to top2 filmowych trylogii, zaraz za trzema kolorami Kieślowskiego. Absolutnie szczytowy czas włoskiego kina z genialnymi aktorami i twórcami. Kino pełne symboliki, skomplikowanych relacji międzyludzkich, palety uczuć i emocji.