Szczerze wam powiem, jestem dumny z drużyny i z tych chłopaków. Przed sezonem absolutnie nikt, nawet największy optymista, nie zakładał, że będziemy tu gdzie jesteśmy/byliśmy teraz, a Hansi zbudował dosłownie coś z niczego. Najważniejsze dla mnie jest to, że na reszcie byliśmy w stanie bić się jak równy z równym z dosłownie każdą drużyną w Europie i dwie minuty lub 10cm w lewo przy strzale Yamala / ewentualnie już po bramce na 3:3 uderzenie nie w Sommera w ostatniej akcji meczu dzieliły nas od awansu do finału. Absolutnie najważniejsze dla mnie jest to, że Flick zbudował w tych chłopakach mentalność zwycięzców - nie ważne co by się nie działo oni grają swoje, nie ważne ile goli strzeli rywal grają do końca. Ile razy w tym sezonie udawało się odwracać wyniki meczów w spektakularny sposób? To nigdy nie było w Barcelonie normą na taką skalę, a jak już nie szło to nie szło do końca i schodzili do szatni z opuszczonymi głowami. Tym razem nie udało się dowieźć wyniku po spektakularnej 2 połowie, zabrakło ogłady w końcowych minutach, daliśmy interowi dużo prezentów, brakło konkurencyjnej ławki rezerwowych robiącej różnice, varu ze strony marciniaka po ostatniej akcji na 3:3 i przede wszystkim Araujo, który w tragiczny sposób zawalił obydwie bramki na 3:3 i 4:3. Podsumowując - tak jestem spokojny, ale o drogę jaką Hansi naznaczył w tym klubie bo to co ulepił w zasadzie z niczego już teraz dla mnie przechodzi do historii. O wielu zawodnikach 2/3 lata temu nikt nie słyszał albo mówiło się o nich w kontekście gry w ekstraklasie a on wprowadził ich do półfinału Ligi Mistrzów zakończonego wynikiem 7-6. Tak czuję duże rozgoryczenie i wielka szkoda tych ostatnich 120 sekund ale jestem ogromnie dumny z drużyny i nic już tego nie zmieni. Teraz wygrać klasyk i przyklepać majstra w meczu derbowym. Jeżeli chciało się czytać to dzięki i pozdrawiam.

Już 10 lat czekamy, więc wytrzymamy jeszcze kilka :D (szkoda jedynie wojtuli bo chciałem żeby ta historia miała najcudowniejszą puentę z możliwych).