@Bulbazaur17, o swojej śmierci w sumie nie myślę, ale nie chciałbym umierać dopóki nie ogarnę problemów, które są do ogarnięcia i nie zabezpieczę przyszłej żony w spokojną przyszłość i dom, w którym będzie mogła żyć. W sumie dzieci też jeszcze nie mamy, a chcielibyśmy, więc o swojej śmierci nie myślę. Częściej mi się pojawiają w głowie myśli o chorobach bliskich i tym żeby te problemy nigdy nie przerodziły się w nic dużo poważniejszego. Także na mnie to w żaden sposób nie wpływa. W ostatnim okresie umierali ludzie od strony Pana, który brał udział przy moim poczęciu, ale od wielu lat ze sobą nie rozmawialiśmy, a ze strony matki na szczęście wszyscy się jeszcze trzymają w dobrej formie. Jednak kiedyś przyjdzie czas pożegnań, to nieuniknione.

Zauważyłem w swojej rodzinie to, że nikt nie bierze pod uwagę tego, że każde urodziny babci mogą być jej ostatnimi i kilka dni temu byłem w szoku, że w momencie kiedy my potrafiliśmy z moją przejechać 500km żeby przyjechać na weekend i porozmawiać to wiele osób w tym dzieci babci nawet nie zadzwoniło.

@Bulbazaur17 Wywalone jajca. Bardziej boję się choroby - swojej lub bliskich. A sama śmierć? W ogóle się o tym nie myśli raczej,a jesli juz to wpływa motywująco aby nie marnować czasu.