Gramy jak nigdy, przegrywamy jak zawsze.
Jeszcze kilka minut temu w przypadku remisu miałem napisać, że mimo straty punktów ten mecz daje nadzieję na przyszłość, bo graliśmy bardzo dobrze. Ale teraz uświadomiłem sobie, że przecież my tak gramy cały czas, ciśniemy przeciwnika i wszystkie akcje wyglądają pięknie, dopóki trzeba wbić piłkę do bramki. Wtedy albo trafiają w bramkarza, słupek czy poprzeczkę. Natomiast rywal, mimo że jest gnieciony, to udaje mu się wyprowadzić dwie akcje z dupy i to mu wystarcza żeby wbić dwa gole. I to już nie pierwszy raz. To jakaś paranoja.