Oglądałem sobie filmik jak się przygotowuje rybę fugu, żeby dało się ją zjeść nie umierając przy okazji.
I naszła mnie taka myśl, że to trzeba być szalonym, żeby jeść coś, co ewidentnie nie chce być zjedzone i robić to w sumie dla zabawy, bo może i jest smaczna, ale nie ma żadnych magicznych właściwiości, więc po co ryzykować?
Ale dotarło do mnie, że zastanawiam się nad tym jedząc kanapkę wysmarowaną pastą Harissa, która nie jest za smaczna, ale za to pali w mordę, bo jest robiona z dużej ilości papryk, które też nie chcą być zjedzone.
I tak się teraz zastanawiam, ile innych zwierząt na świecie podejmuje zbędne ryzyko utraty życia albo celowo robi sobie krzywdę dla zabawy?
Bo tym jest jedzenie kapsaicyny, substancji której jedynym celem jest wywołanie ogromnego bólu, która ma zniechęcać szkodniki do zjadania ich (ciekawostka przyrodnicza, kapsaicyna nie działa na ptaki, żeby mogły jeść paprykę a potem w odchodach roznosić nasiona, które są zabezpieczone przed strawieniem, ewolucja jest piękna).
Ludzie jeść ostrej papryki nie powinni, a to robią namiętnie, czasem nawet się ścigają, kto zje bardziej bolesną a czym bardziej boli tym jest zabawniej, bezsens.