W miarę możliwości, jak pogoda pozwala staram się codziennie wychodzić z synem (niespełna dwa lata) na dwór, na spacer, na plac zabaw i właśnie o placach zabaw chciałem wspomnieć. Przeraża mnie to, co się tam dzieje, nie wiem co gorsze, dzieci czy rodzice. Wyzwiska z ust kilkulatków to już standard, ale, żeby na przykład rzucać czymś w dorosłych, nie wiem czy celowo czy nie, ale żeby nawet potem nie przeprosić? Udawać, że się czegoś nie zrobiło? Rodzice oczywiście standardowo, jak dziecko już trochę ogarnia, to puszczone samopas, a sami w telefonie.
Ale przed chwilą byłem świadkiem mega przykrej (z perspektywy dziecka) sytuacji. Mianowicie przyszła matka z dwójką dzieci. Jedno z 1.5 roku, drugie z 6 lat. No i matka wsadziła małą do huśtawki i zaczęła ją huśtać. Wyciągnęła telefon i zadowolona, w między czasie mała się przekręciła i w takiej mało zdrowej dla niej pozycji matka ja bujała.
No ale to jeszcze nic. Druga córka, zaczęła jakieś wspinaczki i woła mamę, żeby patrzyła, bo stawała tam na rękach itp.
A mamusia oczywiście "patrzę, patrzę" a jak mała tylko stanęła na rękach, to ta nos w telefon.
Mega słabe i podcinające skrzydła dla małej. Przykro się na to patrzyło