Szczerze? Nie przepadam za filmami Godarda, ale Tarantino, choć tak często powtarza, że wyrósł na starym kinie, to nigdy w jego filmach nie widziałem większej subtelności, zajrzenia w głąb ludzkiej emocjonalności, wszystkie jego dzieła lecą na powierzchni, brak tam głębszych przemyśleń czy transcendencji. To reżyser, który lubi nieco odrealniony świat z czarnym humorem, rozwlekłymi dialogami i fajerwerkami. Jedynymi filmami, które wymknęły się jego imaginacjom są "Wściekle psy" i "Jackie Brown". Nawet jego idol Sergio Leone nie poprzestał na spaghetti westernach, czyli obrazach dość jednowymiarowych, tylko stworzył fantastyczne "Dawno temu w Ameryce", gdzie mieliśmy fascynujące postacie z krwi i kości, mające dylematy moralne i egzystencjalne, pełne emocji. Facet ma łeb, jak sklep jeśli chodzi o filmy, zawsze ciekawie o nich opowiada, ale tutaj kompletnie nie mogę się z nim zgodzić. Godart podążał własną ścieżką, ale jego filmy mają więcej głębi niż filmy Tarantino.