Pisałem na początku poprzedniego sezonu "Xavi do grudnia".

Styl nie zadowalał, Barca często fundowała nam ogromne tortury estetyczne, ale tytuł mistrza kraju i Superpuchar zrekompensowały niedostatki.

Niestety w tym sezonie, Xavi przegrał wszystko co mógł, oddając pole w meczach, które miał na widelcu.
Z Realem, wypuszczenie z rąk 1:0 na własnym stadionie skutkuje 8 punktami straty w lidze i mglistymi szansami na wygraną.

Przegranie dziś w dwumeczu ze zdominowanym i de facto bezradnym rywalem, mając wynik 4:2 na murawie to jakieś koszmarne zwieńczenie epizodu w Barcelonie trenera, który jakimś zrządzeniem losu przegrywa wszystkie nieco trudniejsze rywalizację w Europie.

Dziś nie szło tego zawalić, ba nawet nie winię do końca Xaviego, ale z Xavim nieustannie na ławkę siada nieszczęście kiedy przychodzi rywalizacja międzynarodowa.

Xavi żegnamy. Wystarczyło obronić wynik z Paryża, okazało się, że ten wynik wzbogacony o dodatkowego gola to za mało. Xaviemu i europejskim pucharom jest nie po drodze.

A nasza trauma, jako kibicom Barcy, tylko się pogłębiła. Mamy rany a dziś Xavi z ekipą nasypali na nie soli.