Xaviemu należy przede wszystkim podziękować, że przyszedł w tak trudnym momencie, gdy mieliśmy beznadziejny skład i byliśmy w okolicy środka tabeli. Jestem mu bardzo wdzięczny, że doprowadził nas wtedy aż do wicemistrzostwa. A w kolejnym sezonie zbudował solidną drużynę, która wygrała Superpuchar i Ligę, tracąc przy tym niewiarygodnie mało bramek.

Niestety gdy oczekiwania rosły, drużyna pod wodzą Xaviego siadła i trudno jest nam się podnieść. Może zabrakło doświadczenia, może pewnych umiejętności miękkich, bo na futbolu nie wątpię, że Xavi zna się jak mało kto.

Dograjmy ten sezon i pozwólmy mu odejść z należytym szacunkiem, bez hejtu. A mi...? Mi się trochę łezka w oku kręci ze smutku, że tak to się kończy. Czy drogi Barcelony i Xaviego jeszcze się skrzyżują? Bardzo wątpię, ale jednocześnie bardzo bym chciał, żeby w trenerce mu wyszło. Żeby nabrał doświadczenia w słabszym klubie, gdzie nie ma wielkich oczekiwań i może kiedyś...