Podsumujmy ostatnie wydarzenia.

1. Odpadamy z LE, mocny rywal, wynik na styku, braki kadrowe, kontuzje, kartki, ok, do przetrawienia.

2. Real traci dwa punkty, przez co możemy powiększyć przewagę do 10 punktów, liga w tym roku to dość ważna rzecz zwłaszcza po czwartku.

3 Gramy z potężną Almerią zajmującą przedostatnie miejsce w tabeli.

4. Torre i Alarcon to zbyt duże ryzyko.

5. Xavi wypuszcza w wyjściowej 11 trójkąt bermudzki w postaci Alby, Roberto i Busiego dodając do obrony prawie niegrającego Garcie, zabrakło do pakietu Alonso, który finalnie też pojawia się na boisku.
Czyli graliśmy na bokach obrony gośćmi, którzy jedyne ryzyko podejmują w dalekim odejściu od własnej bramki tj. przy przekroczeniu linii środkowej boiska inne decyzje to podanie do tyłu, boku lub najbliższego.

6. Taktyka na mecz z potężna Almerią to tysiąc i jeden wrzutek.

7. Przegrywamy 1:0 i Xavi robi podwójną zmianę, wpuszcza Torre i Alarcona, którzy byli zbyt dużym ryzykiem w pierwszym składzie, ale na ratowanie wyniku już spoko.

Xavi zaskoczył zmianą Kessiego na Raphinhe w przerwie, jednak szok, ale trochę się poprawił, pozostałe standard w okolicach 70 minuty, Roberto sobie pobiegał.

Bareja by tego lepiej nie wymyślił.