Cieszy mnie, że Barcelona rozegrała mecz z City w słusznej idei. Po wpadkach wizerunkowych z ostatnich lat, za rządów Rossela i Bartomeu, ale tez i bieżącej kadencji Laporty, który to przejął ten cały burdel po dwóch wyżej wymienionych, motto "Mes Que Un Club" w wielu sytuacjach okazywało się być tylko pustym frazesem, jak nasze polskie "Bóg, honor, ojczyzna" wypowiadane z ust dresa - patusa, który zakupił sobie koszulkę z powyższym napisem, a nie ma nawet podstawowej wiedzy o historii naszego kraju.

Rozegranie spotkania w trakcie trwania sezonu, którego dochód ze sprzedaży biletów przeznaczony ma zostać na fundację wspierającą ludzi z stwardnieniem zanikowym bocznym to ładny gest ze strony włodarzy Barcelony, jak i Manchesteru City.

Finalnie jednak, największe brawa należą się tym, którzy zapełnili stadion, czyli kibicom. Frekwencja powyżej 90k to super wynik. Fajnie, że ludzie ci pokazali, poprzez przyjście na stadion, że chcą angażować się w tego typu pomoce ludziom, których dotknął prawdziwy dramat w życiu, czyli nieuleczalna choroba.

"Dobry uczynek nie unieważnia złych, ani zły dobrych. Za każdy należy się oddzielna odpłata."
Przedsięwzięcie, jakim była organizacja tego spotkania nie wymaże wpadek PRowych Barcelony. Ba, dalej to o nich będzie się częściej mówić i do nich wracać. Niemniej, ten piękny gest jest małym, ale wartościowym kamyczkiem w ogródku, którego nazwa to "Mes que un club" znajdującym się na terenie działek klubowych. ;)