Przy każdym okienku i obecnie również zaczyna się pojawiać krytyka zarządu oparta na żelaznym argumencie, że najpierw powinno się sprzedawać niechcianych zawodników a dopiero później ściągać tych potrzebnych - mógłby ktoś ze zwolenników tego poglądu rozwinąć argumentację?

Czyli jakbyśmy nie kupili Christensena to sprzedanie Minguezy, Umtitiego i Lengleta byłoby łatwiejsze i już byłoby po wszystkim?
Albo gdyby nie było łatwiejsze i z ich pozbyciem się bujalibyśmy się do końca okienka to uważacie, że Kounde i Christensen poczekaliby do końca okienka na nas + jaka byłaby korzyść, gdyby nowych zawodników omijał presezon?

A jeżeli sprzedanie niechcianych byłoby nadal tak trudne, a nasze cele transferowe nie czekały na nas do końca okienka to znaczy, że mielibyśmy grać w przyszłym sezonie takim samym składem z ponad 10 piłkarzami niechcianymi, grającymi poniżej poziomu Barcy i ciągnącymi zawyżone pensje? I oni mieliby pomóc w powrocie do sportowego topu i przyciągnięciu sponsorów z odpowiednimi ofertami?

Pomóżcie mi dostrzec logikę w tej argumentacji bo chciaż się starałem to nie potrafię