Wszyscy tutaj i moi znajomi tak chwalą Top Gun Maverick, że pozwolę sobie napisać parę uwag bardziej krytycznych.

Owszem, to ma być kino rozrywkowe i wszystko może się w takim filmie zdarzyć. Ale jakoś ciężko się w ten film wczuć i traktować go na poważnie, jak koleś na samym początku porusza się z prędkością 10 machów i przy tej prędkości katapultuje się z samolotu. Pomijam, że żaden samolot nigdy nie zbliżył się do takiej prędkości (było ok. 6 machów). Ale katapultowanie się w takiej sytuacji to tak jakby ktoś w filmie skoczył z 30. piętra, przywalił łbem w asfalt, otrzepał i poszedł dalej.

Mi jest dużo łatwiej zaangażować się w tego typu film i go przeżywać, kiedy ma on jakikolwiek kontakt z rzeczywistością. Tutaj jest pomieszanie realizmu niektórych elementów (bardzo fajne starty i lądowania na lotniskowcu) z wątkami z pogranicza science fiction (kradzież myśliwca i odpalenie go w 20 sekund, zestrzeliwania samolotów wroga zawsze w ostatniej sekundzie przed tragedią itp.).

Pomijam już polityczną poprawność (musi być kobieta i Murzyn, amerykański patos, nikt nie ginie w akcji), co w tego typu filmach jest niestety nieuniknione.