- Xavi, śpisz?

- Śpię, bo co?

- Bo ja nie mogę.

- Co znowu?

- Xavi, bo ja nie mogę zrozumieć jednej rzeczy, co mnie prześladuje.

- Niby czego?

- Dlaczego ten Casemiro, to taka menda i świnia jest.

- Wiesz co? Ty nudny jesteś Gerard. Ty mnie pytasz o to, co tydzień od 15 lat.

- Xavi, bo ja od piętnastu lat pojąć nie mogę, po co w ogóle takie coś Pan Bóg stworzył.

- Gerard, a po co Pan Bóg stworzył Gutiego?

- No właśnie po co? Albo takiego luisa figo, po co?

- Po jajco jełopie. Dobranoc.

- (Głęboki wydech) Xavi, ja rozumiem, ja żem sam święty nie jest, ale przecież taki Casemiro to jest przecież normalne obrzydlistwo. Po co w ogóle takie coś jest? Ja rozumiem jeszcze, jakby to on miał źle. Ale co, pierwszy skład ma, bramkę czasem strzeli, kasę ma, faulować może bez konsekwencji. Sam żem widział jak kartek nie dostawał... Kurde, jak ja go nienawidzę... i po co w ogóle takie coś jest... Po co? Dlaczego on taki jest? Dlaczego się tak zawsze durnowato uśmiecha? Jakby się azbestu z eternitu nawdychał.
- Gerard, nie wiem dlaczego on taki jest no! Może miał trudne dzieciństwo? Może z biedy pochodził? Może go ojciec bił i zabraniał mu się śmiać? I w ogóle ja ciebie proszę, skończmy ten temat, bo ja za siebie nie ręczę.

- Widzisz Xavi? Jak tylko się o tej mendzie zaczyna rozmowa, od razu konflikty się same rodzą. To jest Xavi zło chodzące, trzeba by go wyeliminować.

(zasłyszane gdzieś późnym wieczorem w Barcelonie)