Żałuję w życiu jednego momentu mianowicie 10 lat temu codziennie jeździłem około 17 km z mojej miejscowości do miejscowości mojej dziewczyny ( dziś jest moją żoną ) pewnego dnia w tygodniu po pracy jadąc właśnie do dziewczyny trafiłem na samochód który nie dość że zapierdzielał całkiem szybko to jeszcze jeździł slalomem po całej drodze. Jedyne co chciałem zrobić to jakoś go zatrzymać, myślałem rownież o tym żeby zadzwonić na Policję i wiecie co mnie powstrzymało? Pomyślałem a może zepsuje mu życie, może jest biedny, może jego dzieci będą za nim płakać jak pójdzie do więzienia, może zniszczę mu w jakiś sposób życie i zdecydowałem że nie zadzwonię na Policję. Zatrzymał się w Stokrotce po setkę i piwo a jak wyszedł ze sklepu powiedziałem mu że dalej już nie pojedzie. Facet zasmiał mi się w ryj, wypiął środkowy palec po czym zostawił samochód na parkingu i poszedł z buta do domu który był właśnie obok sklepu spożywczego. Do dziś mam to w pamięci. Dzis czyli 10 lat później gdzie jestem już dojrzałym mężczyzną mam żonę i dziecko to decyzja o zadzwonieniu na Policję zapadła by odrazu a jechałem za skurczybkiem dobre 10 km. Rodzina zmieniła mi myślenie totalnie , w tamtym momencie kiedy za nim jechałem pomyślałem o jego rodzinie. Dzisiaj w głowie miałbym tylko swoją.
A ten pieprzony środkowy palec pamiętam do dzisiaj :)