Człowiek do kościoła nie chodzi, ale wczoraj miałem swoją stację drogi krzyżowej, którą odwiedziłem o 21.30. Ależ zmaltretował mnie psychicznie mecz Barcy. Tak naprawdę dopiero dzisiaj się otrząsnąłem z tej plajty defensywnej zespołu.
Wynik jest tak mylący jak tylko można, a wynik w regulaminowych 90 minutach zupełnie nieprzystający do zaprezentowanej jakości. Alba z Alvesem momentami katastrofalni, Abde z Jutgla może dali łącznie jednego zawodnika.
Niepokoiło w listopadzie, że defensywa zespołu Xaviego ma więcej szczęścia niż rozumu, po 2 miesiącach nic nie drgnęło, a nawet bym powiedział, że wczoraj zespół dał popis jak nie gra się w obronie, nie tylko obrońcami ale i formacjami.

Ciekawe skąd taka zapaść, po meczu z Realem, który pozostawił po sobie zupełnie inne wrażenie? Odpowiedzią może być to, że mieszanina podupadających dziadków i niedoświadczonych młokosów, zawsze będzie skazana na taki rollercoaster z oczywistych względów.

A może to Xavi nie bardzo potrafi ułożyć grę defensywną - trudno wyrokować w tych okolicznościach. Jednak, żeby zespół graczy technicznych tak fatalnie prezentował się w wychodzeniu spod pressingu i budowaniu akcji podaniami? Niezrozumiałe. Może być niedoskonale, można mieć słabszy mecz, ale wczoraj ten aspekt nie istniał. W Barcelonie, gdzie klepanie jest w krwioobiegu i powinno dawać tlen zawodnikom i przewagi na murawie. To jest kamlot do ogródka Xaviego.