I się człowiek na ostatni dzień izolacji wkur.i jeszcze na pana psa. Ogólnie prawda to, że są policjanci i są psy. Codziennie przyjeżdżali, bo tu generalnie na moim osiedlu psy dupami szczekają. Codzień się pytali czy wszystko mamy, leki, prowiant. W sylwestra się nawet pytał czy alko pod dostatkiem mamy (nic nie piliśmy i tak, bo na antybiotykach byłem). Pytali o samopoczucie, temperaturę, saturację. Naprawdę czuć było troskę. Dziś jednak przyjechał pan proceduralny. Z reguły ja usypiam syna, bo po prostu lepiej u mnie mu się zasypia. Mniej wieczora zmarnowane. Żona odbiera, kazał się jej pokazać i mówi, że ja usypiam małego. No ale pan postanowił, że mam natychmiast podejść do okna. Wziąłem telefon i się pytam czy nie wystarczy, że mnie słyszy, bo teraz będzie problem jak małego odłożę a on zaczął na mnie z ryjem i skąd on ma pewność, że jestem w domu jak mnie nie widzi. To mu mówię, mamy XXI wiek i rozmawia pan przez telefon, który 15 sekund temu odebrała moja żona. I zaczął japę na mnie drzeć, a ja że nie jest moją matką, żeby mógł się na mnie wydzierać i pokazałem się w tym oknie, i się pytam na jakiej podstawie teraz pan jest pewny, że to ja, a on że dziękuję coś tam dobranoc, a ja mówię - no pytam się, jak mnie pan identyfikuje po ciemku i to z samochodu. No i się palant rozłączył. A takie miałem dobre zdanie o nich, to się musiał hitlerowiec trafić na ostatni dzień