Julian Tuwim - Koeman

Stoi na Camp Nou, człek - ruda grzywa
Wiedzę taktyczną w głowie ukrywa,
Jej nie ubywa,

Stoi lub człapie, płynie jak jucha,
Jaki na mecz dziś pomysł wyniucha?
Uch - myśl gorąca,
Puff - prosto z słońca
Uff - niczym Jońca

Już ledwo głowa pomysły mieści,
Już za momencik, je nam obwieści,
Wybitnych myśli podoczepiali,
Z Anglii, Hiszpanii a nawet z Mali

I pełno graczy w jego drużynie,
Dembuś z dryblingu i sprintu słynie,
Gavi z techniki a Depay z siły,
Sergi z niczego, a Pedri miły,
Ter Stegen goni cud Manuela,
De Jong we wszystko prócz bramki strzela,
Busi jak wino, i daje radę,
Chociaż zwalniają go przez dekadę

I choćby przyszło morze Arabów,
I choćby zjedli tysiąc kebabów,
I choćby Barcę za ropę wzięli,
I choćby bilion dolarów mieli,
I choćby chcieli Koemana zwolnić,
Nie dadzą rady, taki jest zdolny

Nagle gwizd, nagle świst,
Gwizdek buch - piłka w ruch
Maszyna Koemana ruszyła ospale,
Nieśmiało, powoli, nie spieszy się wcale,
Szarpnęła i biega i gra coraz prędzej,
I w poprzek podaje, jak Usain Bolt pędzi,
A po co, a po co, a po co tak gra,
Nikt nie wie, lecz ważne by czcić DNA,
Podawać bez końca, i widzów zamęczać,
By uśpić kibica i socios zadręczać ,
I mało sytuacji i nic się nie dzieje,
Taktycznie Pan Koeman ogromnie kuleje

I warczy na graczy, na konfie ujada,
I twarz ma czerwoną i psycha mu siada,
I wszyscy są winni, a on jest wspaniały,
I błotem obrzuca, i ciska banały

A puenta jest smutna, pożyjemy w nędzy,
By zwolnić taktyka klub nie ma pieniędzy